Przypowieści Salomonowych 10

1 Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej.
2 Nie pomogą skarby niezbożności; ale sprawiedliwość wyrywa od śmierci.
3 Nie dopuści Pan łaknąć duszy sprawiedliwego; ale majętność niezbożników rozproszy.
4 Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca.
5 Kto zbiera w lecie, jest syn roztropny; kto dosypia we żniwa, jest syn pohańbienia.
6 Błogosławieństwo jest nad głową sprawiedliwego; ale usta bezbożnych pokrywają nieprawość.
7 Błogosławiona jest pamiątka sprawiedliwego; ale imię niezbożnych śmierdzi.
8 Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
9 Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie.
10 Kto mruga okiem, przynosi frasunek, ale głupi od warg swoich upadnie.
11 Usta sprawiedliwego są źródło żywota; ale usta niezbożników pokrywają nieprawość.
12 Nienawiść wzbudza swary; ale miłość wszystkie przestępstwa pokrywa.
13 W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
14 Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
15 Majętność bogatego jest miastem jego mocnem; ale nędza jest ubogich zniszczeniem.
16 Praca sprawiedliwego jest ku żywotowi; ale dochód niepobożnych jest ku grzechowi.
17 Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
18 Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
19 Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
20 Srebro wyborne jest język sprawiedliwego; ale serce niezbożnych za nic nie stoi.
21 Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.
22 Błogosławieństwo Pańskie ubogaca, a nie przynosi z sobą utrapienia.
23 Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
24 Czego się boi niezbożnik, to nań przychodzi; ale czego żądają sprawiedliwi, Bóg im daje.
25 Jako przemija wicher, tak się niepobożni nie ostoją; ale sprawiedliwy ma grunt wieczny.
26 Jako ocet zębom, i jako dym oczom, tak jest leniwy tym, którzy go posyłają.
27 Bojaźń Pańska dni przyczynia; ale lata niezbożnego ukrócone bywają.
28 Oczekiwanie sprawiedliwych jest wesele, ale nadzieja niezbożnych zginie.
29 Droga Pańska jest mocą szczeremu; ale strachem tym, którzy broją złości.
30 Sprawiedliwy się na wieki nie poruszy; ale niezbożnicy nie będą mieszkali na ziemi.
31 Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
32 Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.