| 1 | Éshtë bukur të kremtosh Zotin, dhe të këndosh lavdet në emrin tënd, o Shumë i Larti; |
| 2 | të shpallësh në mëngjes mirësinë tënde dhe çdo natë besnikërinë tënde, |
| 3 | me një harp me dhjetë tela, me lirën dhe me melodinë e qestes. |
| 4 | Duke qenë se ti më ke gëzuar me atë që ke bërë, unë ngazëllohem për veprat e duarve të tua. |
| 5 | Sa të mëdha janë veprat e tua, o Zot, sa të thella janë mendimet e tua! |
| 6 | Njeriu pa mend nuk i njeh dhe budallai nuk kupton këtë: |
| 7 | që të pabesët mbijnë si bari, dhe gjithë ata që kryejnë paudhësi lulëzojnë për t'u shkatërruar përjetë. |
| 8 | Por ti, o Zot, mbetesh i Shkëlqyeri përjetë. |
| 9 | Sepse ja, armiqtë e tu, o Zot, sepse ja armiqtë e tu do të vdesin dhe gjithë ata që kryejnë paudhësi do të shpërndahen. |
| 10 | Por ti më ke dhënë forcë të barabartë me atë të buallit, ti me ke vajosur me vaj të freskët. |
| 11 | Dhe sytë e mi kanë për të parë disfatën e armiqve të mi dhe veshët e mi kanë për të dëgjuar disfatën e njerëzve të këqij që ngrihen kundër meje. |
| 12 | I drejti do të lulëzojë si palma, do të rritet si kedri i Libanit. |
| 13 | Ata që janë mbjellë në shtëpinë e Zotit do të lulëzojnë në kopshtet e Perëndisë tonë. |
| 14 | Do të japin fryte edhe në pleqëri, do të jenë të lulëzuar dhe të blertë, |
| 15 | për të shpallur që Zoti është i drejtë; ai është Kështjella ime dhe nuk ka asnjë padrejtësi tek ai. |
