| 1 | Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł: |
| 2 | Wieraście wy sami ludźmi? i z wamiż umrze mądrość? |
| 3 | Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy? |
| 4 | Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały. |
| 5 | Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu. |
| 6 | Spokojne i bezpieczne są namioty zbójców tych, którzy draźnią Boga, którym Bóg daje w ręce dobre rzeczy. |
| 7 | A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie. |
| 8 | Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie. |
| 9 | Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła? |
| 10 | W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego. |
| 11 | Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują? |
| 12 | W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność. |
| 13 | Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność. |
| 14 | Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy. |
| 15 | On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię. |
| 16 | U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący. |
| 17 | On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa. |
| 18 | On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich. |
| 19 | Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca. |
| 20 | Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera. |
| 21 | Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów. |
| 22 | On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci. |
| 23 | Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go. |
| 24 | On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej; |
| 25 | Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani. |
