| 1 | Chwalcie Pana; albowiem dobra rzecz jest, śpiewać Bogu naszemu; albowiem to wdzięczna i przystojna jest chwała. |
| 2 | Pan Jeruzalem buduje, a rozproszonego Izraela zgromadza. |
| 3 | Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich. |
| 4 | Który rachuje liczbę gwiazd, a każdą z nich imieniem jej nazywa. |
| 5 | Wielki jest Pan nasz, i wielki w mocy; rozumienia jego niemasz liczby. |
| 6 | Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża. |
| 7 | Śpiewajcież Panu z chwałą; śpiewajcie Bogu naszemu na harfie; |
| 8 | Który okrywa niebiosa obłokami, a deszcz ziemi gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach; |
| 9 | Który daje bydłu pokarm ich, i kruczętom młodym, które wołają do niego. |
| 10 | Nie kocha się w mocy końskiej, ani się kocha w goleniach męskich. |
| 11 | Kocha się Pan w tych, którzy się go boją, a którzy ufają w miłosierdziu jego. |
| 12 | Chwalże, Jeruzalemie! Pana; chwalże , Syonie! Boga twego. |
| 13 | Albowiem on umacnia zawory bram twoich, a błogosławi synów twoich w pośrodku ciebie. |
| 14 | On czyni pokój w granicach twoich, a najwyborniejszą pszenicą nasyca cię. |
| 15 | On wysyła słowo swe na ziemię; bardzo prędko bieży wyrok jego. |
| 16 | On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje. |
| 17 | Rzuca lód swój jako bryły; przed zimnem jego któż się ostoi? |
| 18 | Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody. |
| 19 | Oznajmuje słowo swe Jakóbowi, ustawy swe i sądy swe Izraelowi. |
| 20 | Nie uczynił tak żadnemu narodowi; przetoż nie poznali sądów jego. Halleluja. |
