| 1 | Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, złota pieśń Dawidowa, gdy posłał Saul, aby strzeżono domu jego, a zabito go. |
| 2 | Wyrwij mię od nieprzyjaciół moich, o Boże mój! a od powstawających przeciwko mnie uczyń mię bezpiecznym. |
| 3 | Wyrwij mię od tych, którzy broją nieprawość, a od mężów krwawych wybaw mię. |
| 4 | Albowiem oto czyhają na duszę moję; zbierają się przeciwko mnie mocarze bez przestępstwa mego i bez grzechu mego, o Panie! |
| 5 | Bez wszelkiej nieprawości mojej zbiegają się, i gotują się; powstańże, zabież mi, a obacz. |
| 6 | Ty sam, Panie, Boże zastępów, Boże Izraelski! ocuć się, abyś nawiedził te wszystkie narody; a nie miej litości nad żadnym z onych przestępców złośliwych. Sela. |
| 7 | Nawracają się pod wieczór, a warczą jako psy, i biegają około miasta. |
| 8 | Oto blegocą usty swemi, miecze są w wargach ich; albowiem mówią: Któż słyszy? |
| 9 | Ale ty, Panie! naśmiewasz się z nich; naśmiewasz się ze wszystkich narodów. |
| 10 | Gdy on moc przewodzi, na ciebie pozór mieć będę; boś ty, Boże! twierdzą moją. |
| 11 | Bóg mój miłosierny uprzedzi mię; Bóg mi da oglądać pomstę nad nieprzyjaciółmi mymi. |
| 12 | Nie zabijajże ich, aby nie zapomniał lud mój; ale ich rozprosz mocą twoją, i zrzuć ich, tarczo nasza, o Panie! |
| 13 | Grzech ust swych, słowa warg swych (pojmani będąc w hardości swej dla złorzeczeństwa i kłamstwa) niech wyznawają. |
| 14 | Wytraćże ich w popędliwości, wytrać ich, aż ich nie stanie. Niech poznają, że Bóg panuje w Jakóbie, i po krajach ziemi. Sela. |
| 15 | I niech się zaś nawrócą pod wieczór; niech warczą jako psy, a biegają około miasta. |
| 16 | Niech oni ciekają, chcąc się najeść, wszakże głodni będąc ukłaść się muszą. |
| 17 | Ale ja będę śpiewał o mocy twojej; zaraz z poranku wysławiać będę miłosierdzie twoje; boś ty był twierdzą moją, i ucieczką w dzień ucisku mego. O mocy moja! tobie będę śpiewał; boś ty, Boże! twierdza moja, Bóg mój miłosierny. |
