| 1 | Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy. |
| 2 | Tylko na Boga spolega dusza moja, od niegoć jest zbawienie moje. |
| 3 | Tylkoć on jest skałą moją i wybawieniem mojem, twierdzą moją; przeto się bardzo nie zachwieję. |
| 4 | Dokądże będziecie myślić złe przeciwko człowiekowi? Wszyscy wy zabici będziecie; będziecie jako ściana pochylona, a jako mur walący się. |
| 5 | Przecież jednak radzą, jakoby go zepchnąć z dostojeństwa jego; kochają się w kłamstwie, usty swemi dobrorzeczą, ale w sercu swem złorzeczą. Sela. |
| 6 | Ty przecież na Bogu spolegaj, duszo moja! bo od niego jest oczekiwanie moje. |
| 7 | Onci sam jest skałą moją zbawieniem mojem, i twierdzą moją; przetoż nie zachwieję się. |
| 8 | W Bogu wybawienie moje, i chwała moja skała mocy mojej; nadzieja moja jest w Bogu. |
| 9 | Ufajcież w nim na każdy czas, o narody! Wylewajcie przed obliczem jego serca wasze: Bóg jest ucieczką naszą. Sela. |
| 10 | Zaprawdęć marnością są synowie ludzcy, kłamliwi synowie mocarzy; będąli pospołu włożeni na wagę, lekciejszymi będą nad marność. |
| 11 | Nie ufajcież w krzywdzie ani w drapiestwie, a nie będźcie marnymi; przybędzieli wam majętności, nie przykładajcież serca do nich. |
| 12 | Razci rzekł Bóg, dwakrociem to słyszał, iż moc jest Boża, A że Panie! twoje jest miłosierdzie, a że ty oddasz każdemu według uczynków jego. |
