| 1 | Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. |
| 2 | Wysłuchaj, o Boże! głos mój, gdy się modlę; od strachu nieprzyjaciela strzeż żywot mój. |
| 3 | Skryj mię przed skrytą radą złośników, przed zbuntowaniem czyniących nieprawość. |
| 4 | Którzy zaostrzyli język swój jako miecz, nałożyli strzałę swoję, słowo jadowite, |
| 5 | Aby strzelali z skrytości na niewinnego; niespodzianie nań strzelają, a nikogo się nie boją. |
| 6 | Stwierdzają się w złem; zmawiają się, jakoby zakryć sidłą, i mówią: Któż je obaczy? |
| 7 | Szukają pilnie nieprawości; giniemy od rad zdradliwie wynalezionych. Takci wnętrzność i serce człowiecze głębokie jest. |
| 8 | Ale gdy Bóg na nich wypuści prędką strzałę, porażeni będą; |
| 9 | A do upadku przywiedzie ich własny język ich; odłączy się od nich każdy, kto ich ujrzy. |
| 10 | I ulękną się wszyscy ludzie, a będą opowiadali sprawę Bożą, i dzieło jego zrozumieją. Ale sprawiedliwy się będzie weselił w Panu, a będzie w nim ufał; i będą się chlubili wszyscy, którzy są uprzejmego serca. |
