| 1 | Przedniejszemu śpiewakowi psalm i pieśń Dawidowa. |
| 2 | Tobie przynależy, o Boże! chwała na Syonie, a tobie ślub ma być oddany. |
| 3 | Ty wysłuchiwasz modlitwy; przetoż do ciebie przychodzi wszelkie ciało. |
| 4 | Wielkie nieprawości, które wzięły górę nad nami, i przestępstwa nasze ty oczyszczasz. |
| 5 | Błogosławiony, kogo ty obierasz a przyjmujesz, aby mieszkał w sieniach twoich; będziemy nasyceni dobrami domu twego, w świątnicy kościoła twego. |
| 6 | Przedziwne rzeczy podług sprawiedliwości mówisz do nas, Boże zbawienia naszego, nadziejo wszystkich krajów ziemi, i morza dalekiego! |
| 7 | Który utwierdzasz góry mocą swoją, siłą przepasany będąc; |
| 8 | Który uśmierzasz szum morski, szum nawałności jego, i wzruszenie narodów, |
| 9 | Tak, że się bać muszą cudów twoich, którzy mieszkają na krajach ziemi; których nastawaniem poranku i wieczora do wesela pobudzasz. |
| 10 | Nawiedzasz ziemię, i odwilżasz ją; obficie ją ubogacasz strumieniem Bożym, napełnionym wodami, i gotujesz zboże ich, gdy ją tak przyprawiasz. |
| 11 | Zagony jej napawasz, bruzdy jej zniżasz, dżdżami ją odmiękczasz, a urodzajom jej błogosławisz. |
| 12 | Koronujesz rok dobrocią twą, a ścieżki twoje skrapiasz tłustością. |
| 13 | Skrapiasz pastwiska na pustyniach; tak, że i pagórki radością przepasane bywają. Przyodziewają się pola stadami owiec, a doliny okrywają się zbożem; tak, że wykrzykają i śpiewają. |
