| 1 | Waga fałszywa obrzydliwością jest Panu; ale gwichty sprawiedliwe podobają mu się. |
| 2 | Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość. |
| 3 | Szczerość ludzi cnotliwych prowadzi ich; ale przewrotność przestępców potraci ich. |
| 4 | Niepomogą bogactwa w dzień gniewu; ale sprawiedliwość wybawia od śmierci. |
| 5 | Sprawiedliwość uprzejmego sprawuje drogę jego; lecz bezbożny dla bezbożności swojej upada. |
| 6 | Sprawiedliwość uprzejmych wybawia ich: ale przewrotni w złościach pojmani bywają. |
| 7 | Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieja jego, a oczekiwanie mocarzy niszczeje. |
| 8 | Sprawiedliwy z ucisku wybawiony bywa; ale niepobożny przychodzi na miejsce jego. |
| 9 | Obłudnik usty kazi przyjaciela swego; ale sprawiedliwi umiejętnością wybawieni bywają. |
| 10 | Z szczęścia sprawiedliwych miasto się weseli; a gdy giną niezbożni, bywa radość. |
| 11 | Dla błogosławieństwa sprawiedliwych bywa wywyższone miasto; ale dla ust niepobożnych bywa wywrócone. |
| 12 | Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy. |
| 13 | Obmówca obchodząc objawia tajemnice; ale kto jest wiernego serca, tai zwierzonej rzeczy. |
| 14 | Gdzie niemasz dostatecznej rady, lud upada; ale gdzie wiele radców, tam jest wybawienie. |
| 15 | Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękojemstwa, bezpieczen jest. |
| 16 | Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa. |
| 17 | Człowiek uczynny dobrze czyni duszy swej; ale okrutnik trapi ciało swoje. |
| 18 | Niezbożnik czyni dzieło omylne; ale kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę trwałą. |
| 19 | Jako sprawiedliwość jest ku żywotowi, tak kto naśladuje złości, bliski jest śmierci. |
| 20 | Obrzydliwością są Panu przewrotni sercem; ale mu się podobają, którzy żyją bez zmazy. |
| 21 | Złośnik, choć sobie innych na pomoc weźmie, pomsty nie ujdzie; ale nasienie sprawiedliwych zachowane będzie. |
| 22 | Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni. |
| 23 | Żądza sprawiedliwych jest zawżdy ku dobremu; ale oczekiwanie niepobożnych, popędliwość. |
| 24 | Nie jeden udziela szczodrze, a wżdy mu przybywa; a drugi skąpi więcej niż trzeba, a wżdy ubożeje. |
| 25 | Człowiek szczodrobliwy bywa bogatszy; a kto nasyca, sam też będzie nasycony. |
| 26 | Kto zatrzymuje zboże, tego lud przeklina; ale błogosławieństwo nad głową tego, który je sprzedaje. |
| 27 | Kto pilnie szuka dobrego, nabywa przyjaźni; ale kto szuka złego, przyjdzie nań. |
| 28 | Kto ufa w bogactwach swych, ten upadnie; ale sprawiedliwi jako latorośl zielenieć się będą. |
| 29 | Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu. |
| 30 | Owoc sprawiedliwego jest drzewo żywota; a kto naucza ludzi, mądry jest. |
| 31 | Oto jeźli się sprawiedliwemu na ziemi nagroda staje, tedy daleko więcej niezbożnemu i grzesznikowi. |
