| 1 | Człowiek swej myśli, szuka tego, co mu się podoba, a w każdą rzecz wtrąca się. |
| 2 | Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego. |
| 3 | Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie. |
| 4 | Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający. |
| 5 | Nie dobra to, mieć wzgląd na osobę niezbożnego, aby był podwrócony sprawiedliwy w sądzie. |
| 6 | Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają. |
| 7 | Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego. |
| 8 | Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota. |
| 9 | Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika. |
| 10 | Imię Pańskie jest mocną wieżą; sprawiedliwy się do niej uciecze, a wywyższony będzie. |
| 11 | Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego. |
| 12 | Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie. |
| 13 | Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość. |
| 14 | Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie? |
| 15 | Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej. |
| 16 | Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go. |
| 17 | Sprawiedliwym zda się ten, kto pierwszy w sprawie swojej; ale gdy przychodzi bliźni jego, dochodzi go. |
| 18 | Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni. |
| 19 | Brat krzywdą urażony trudniejszy nad miasto niedobyte, a swary są jako zawory u pałacu. |
| 20 | Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony. |
| 21 | Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego. |
| 22 | Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana. |
| 23 | Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie. |
| 24 | Człowiek, który ma przyjaciół, ma się obchodzić po przyjacielsku, ponieważ przyjaciel bywa przychylniejszy nad brata. |
