| 1 | Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim. |
| 2 | Zaiste duszy bez umiejętności nie dobrze, a kto jest prędkich nóg, potknie się. |
| 3 | Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego. |
| 4 | Bogactwa przyczyniają wiele przyjaciół; ale ubogi od przyjaciela swego odłączony bywa. |
| 5 | Fałszywy świadek nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, nie ujdzie. |
| 6 | Wielu się ich uniża przed księciem, a każdy jest przyjacielem mężowi szczodremu. |
| 7 | Wszyscy bracia ubogiego nienawidzą go; daleko więcej inni przyjaciele jego oddalają się od niego; woła za nimi, a niemasz ich. |
| 8 | Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego. |
| 9 | Świadek fałszywy nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, zginie. |
| 10 | Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami. |
| 11 | Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo. |
| 12 | Zapalczywość królewska jest jako ryk lwięcia; ale łaska jego jest jako rosa na trawie. |
| 13 | Syn głupi jest utrapieniem ojcu swemu, a żona swarliwa jest jako ustawiczne kapanie przez dach. |
| 14 | Dom i majętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale żona roztropna jest od Pana. |
| 15 | Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła. |
| 16 | Kto strzeże przykazania, strzeże duszy swojej; ale kto gardzi drogami swemi, zginie. |
| 17 | Panu pożycza, kto ma litość nad ubogim, a on mu za dobrodziejstwo jego odda. |
| 18 | Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja. |
| 19 | Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz. |
| 20 | Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym. |
| 21 | Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Pańska, ta się ostoi. |
| 22 | Pożądana rzecz człowiekowi dobroczynność jego, ale lepszy jest ubogi, niż mąż kłamliwy. |
| 23 | Bojażń Pańska prowadzi do żywota, a kto ją ma, w obfitości mieszka, i nie spotka go nieszczęście. |
| 24 | Leniwy kryje rękę swą pod pachę, i do ust swych nie podnosi jej. |
| 25 | Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność. |
| 26 | Syn wstyd i hańbę zadawający, ojca gubi i matkę wygania. |
| 27 | Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych. |
| 28 | Świadek złośliwy pośmiewa się z sądu, a usta niezbożnych połykają nieprawość. |
| 29 | Sądy są na pośmiewców zgotowane, a guzy na grzbiet głupich. |
