| 1 | Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie; |
| 2 | Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności; |
| 3 | Owszem, jeźli na rozum zawołasz, a roztropności wezwieszli głosem swoim; |
| 4 | Jeźli jej szukać będziesz jako srebra, a jako skarbów skrytych pilnie szukać będziesz: |
| 5 | Tedy zrozumiesz bojaźń Pańską, a znajomość Bożą znajdziesz. |
| 6 | Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność. |
| 7 | On zachowuje uprzejmym prawdziwą mądrość; on jest tarczą chodzącym w szczerości, |
| 8 | Aby strzegli ścieżek sądu; on drogi świętych swoich strzeże. |
| 9 | Tedy wyrozumiesz sprawiedliwość, i sąd, i prawość, i wszelką ścieszkę dobrą. |
| 10 | Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie: |
| 11 | Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię. |
| 12 | Wyrywając cię od drogi złej, i od człowieka mówiącego przewrotności; |
| 13 | Od tych, którzy opuszczają ścieszki proste, udawając się drogami ciemnemi; |
| 14 | Którzy się radują, gdy czynią złe, a weselą się w złośliwych przewrotnościach; |
| 15 | Których ścieszki są krzywe, a sami są przewrotnymi na drogach swoich; |
| 16 | Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy; |
| 17 | Która opuszcza wodza młodości swojej, a przymierza Boga swojego zapomina. |
| 18 | Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej. |
| 19 | Wszyscy, którzy do niej wchodzą, nie wracają się, ani trafiają na ścieszkę żywota. |
| 20 | A przetoż będziesz chodził drogą dobrych, a ścieżek sprawiedliwych będziesz przestrzegał. |
| 21 | Albowiem cnotliwi będą mieszkali na ziemi, a szczerzy trwać będą na niej; |
| 22 | Ale niepobożni z ziemi wykorzenieni będą, a przewrotni będą z niej wygładzeni. |
