| 1 | A spojrzawszy ujrzał bogacze rzucające dary swoje do skarbnicy. |
| 2 | Ujrzał też i niektórą wdowę ubożuchną, wrzucającą tamże dwa drobne pieniążki. |
| 3 | I rzekł: Prawdziwieć wam powiadam, żeć ta uboga wdowa więcej niż ci wszyscy wrzuciła. |
| 4 | Ci bowiem wszyscy z tego, co im zbywało, wrzucili do darów Bożych, ale ta z niedostatku swego wszystkę żywność, którą miała, wrzuciła. |
| 5 | A gdy niektórzy mówili o kościele, iż był pięknym kamieniem i upominkami ozdobiony, rzekł: |
| 6 | Z tego, co widzicie, przyjdą dni, w które nie będzie zostawiony kamień na kamieniu, który by nie był rozwalony. |
| 7 | I pytali go, mówiąc: Nauczycielu! kiedyż to będzie? a co za znak, gdy się to będzie miało dziać? |
| 8 | A on rzekł: Patrzcie, abyście nie byli zwiedzeni; boć wiele ich przyjdzie w imieniu mojem, mówiąc: Jam jest Chrystus, a czas się przybliżył; nie udawajcież się tedy za nimi. |
| 9 | A gdy usłyszycie o wojnach i rozruchach, nie lękajcie się; albowiem musi to być pierwej, aleć jeszcze nie tu jest koniec. |
| 10 | Tedy im mówił: Powstanie naród przeciwko narodowi, i królestwo przeciwko królestwu; |
| 11 | I będą miejscami wielkie trzęsienia ziemi, i głody i mory, także strachy i znaki wielkie z nieba będą. |
| 12 | Ale przed tem wszystkiem wrzucą na was ręce swoje, i będą was prześladować, podawając do bóżnic i do więzienia, wodząc przed króle i przed starosty dla imienia mego. |
| 13 | A to was spotka na świadectwo. |
| 14 | Przetoż złóżcie to do serc waszych, abyście przed czasem nie myślili, jako byście odpowiadać mieli. |
| 15 | Albowiem ja wam dam usta i mądrość, której nie będą mogli odeprzeć, ani się sprzeciwić wszyscy przeciwnicy wasi. |
| 16 | A będziecie też wydani od rodziców i od braci i od krewnych i od przyjaciół, i zabiją niektóre z was; |
| 17 | Będziecie w nienawiści u wszystkich dla imienia mego. |
| 18 | Ale ani włos z głowy waszej nie zginie. |
| 19 | W cierpliwości waszej posiadajcie dusze wasze. |
| 20 | A gdy ujrzycie Jeruzalem od wojsk otoczone, tedy wiedzcie, żeć się przybliżyło spustoszenie jego. |
| 21 | Tedy ci, co są w Judzkiej ziemi, niech uciekają na góry, a ci, co są w pośrodku jej, niech wychodzą, a ci, co są w polach, niechaj nie wchodzą do niej. |
| 22 | Albowiem te dni są pomsty, aby się wypełniło wszystko, co napisane. |
| 23 | Ale biada brzemiennym i piersiami karmiącym w owe dni! albowiem będzie ucisk wielki w tej ziemi i gniew Boży nad tym ludem. |
| 24 | I polegną od ostrza miecza, i zapędzeni będą w niewolę między wszystkie narody, i będzie Jeruzalem deptane od pogan, aż się wypełnią czasy pogan. |
| 25 | Tedy będą znaki na słońcu i na księżycu i na gwiazdach, a na ziemi uciśnienie narodów z rozpaczą, gdy zaszumi morze i wały; |
| 26 | Tak, iż ludzie drętwieć będą przed strachem i oczekiwaniem tych rzeczy, które przyjdą na wszystek świat; albowiem mocy niebieskie poruszą się. |
| 27 | A tedy ujrzą Syna człowieczego, przychodzącego w obłoku z mocą i chwałą wielką. |
| 28 | A gdy się to pocznie dziać, spoglądajcież a podnoście głowy wasze, przeto iż się przybliża odkupienie wasze. |
| 29 | I powiedział im podobieństwo: Spojrzyjcie na figowe drzewo i na wszystkie drzewa; |
| 30 | Gdy się już pukają, widząc to sami to uznawacie, że już blisko jest lato. |
| 31 | Także i wy, gdy ujrzycie, iż się to dzieje, wiedzcie, że blisko jest królestwo Boże. |
| 32 | Zaprawdę powiadam wam, żeć nie przeminie ten wiek, ażby się to wszystko stało. |
| 33 | Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą. |
| 34 | A strzeżcie się, aby snać nie były obciążone serca wasze obżarstwem i opilstwem i pieczołowaniem o ten żywot, a nagle by na was przyszedł ten dzień. |
| 35 | Albowiem jako sidło przypadnie na wszystkie, którzy mieszkają na obliczu wszystkiej ziemi. |
| 36 | Przetoż czujcie, modląc się na każdy czas, abyście byli godni ujść tego wszystkiego, co się dziać ma, i stanąć przed Synem człowieczym. |
| 37 | I nauczał we dnie w kościele; ale w nocy wychodząc, przebywał na górze, którą zowią oliwną. |
| 38 | A wszystek lud rano się schodził do niego, aby go słuchał w kościele. |
