| 1 | A nie chcę, abyście nie mieli wiedzieć bracia! iż ojcowie nasi wszyscy pod obłokiem byli i wszyscy przez morze przeszli; |
| 2 | I wszyscy w Mojżesza ochrzczeni są w obłoku i w morzu; |
| 3 | I wszyscy tenże pokarm duchowny jedli; |
| 4 | I wszyscy tenże napój duchowny pili; albowiem pili z opoki duchownej, która za nimi szła; a tą opoką był Chrystus. |
| 5 | Lecz większej części z nich nie upodobał sobie Bóg; albowiem polegli na puszczy. |
| 6 | A te rzeczy stały się nam za wzór na to, abyśmy złych rzeczy nie pożądali, jako i oni pożądali |
| 7 | Nie bądźcież tedy bałwochwalcami jako niektórzy z nich, tak jako napisano: Siadł lud, aby jadł i pił, i wstali grać. |
| 8 | Ani się dopuszczajmy wszeteczeństwa, jako się niektórzy z nich wszeteczeństwa dopuszczali i padło ich jednego dnia dwadzieścia i trzy tysiące. |
| 9 | Ani kuśmy Chrystusa, jako niektórzy z nich kusili i od wężów poginęli. |
| 10 | Ani szemrzyjcie, jako niektórzy z nich szemrali, i poginęli od tego, który wytraca. |
| 11 | A te wszystkie rzeczy przydały się im za wzór, a napisane są dla napomnienia naszego, na których koniec świata przyszedł. |
| 12 | A tak kto mniema, że stoi, niechże patrzy, aby nie upadł. |
| 13 | Pokuszenie się was nie jęło, tylko ludzkie; ale wiernyć jest Bóg, który nie dopuści, abyście byli kuszeni nad możność waszę, ale uczyni z pokuszeniem i wyjście, abyście znosić mogli. |
| 14 | Przetoż, najmilsi moi! uciekajcie przed bałwochwalstwem. |
| 15 | Jako mądrym mówię; rozsądźcie wy, co mówię. |
| 16 | Kielich błogosławienia, który błogosławimy, izali nie jest społecznością krwi Chrystusowej? Chleb, który łamiemy, izali nie jest społecznością ciała Chrystusowego? |
| 17 | Albowiem jednym chlebem, jednym ciałem wiele nas jest; bo wszyscy chleba jednego jesteśmy uczestnikami. |
| 18 | Spojrzyjcie na Izraela, który jest według ciała; izaż ci, którzy jedzą ofiary, nie są uczestnikami ołtarza? |
| 19 | Cóż tedy mówię? Żeby bałwan miał być czem, a iżby to, co bywa bałwanom ofiarowane, miało czem być? |
| 20 | Owszem powiadam, iż to, co poganie ofiarują, dyjabłom ofiarują a nie Bogu; a nie chciałbym, abyście byli uczestnikami dyjabłów. |
| 21 | Nie możecie pić kielicha Pańskiego i kielicha dyjabelskiego; nie możecie być uczestnikami stołu Pańskiego i stołu dyjabelskiego. |
| 22 | I mamyż drażnić Pana? Izaliśmy mocniejsi niżeli on? |
| 23 | Wszystko mi wolno, ale nie wszystko pożyteczne; wszystko mi wolno, ale nie wszystko buduje. |
| 24 | Nikt niechaj nie szuka tego, co jest jego, ale każdy, co jest bliźniego. |
| 25 | Cokolwiek w jatkach sprzedawają, jedzcie, nic nie pytając dla sumienia. |
| 26 | Albowiem Pańska jest ziemia i napełnienie jej. |
| 27 | A jeźliby was kto zaprosił z niewiernych, a chcecie iść, wszystko, co przed was położą, jedzcie, nic nie pytając dla sumienia. |
| 28 | Ale jeźliby wam kto rzekł: To jest bałwanom ofiarowane, nie jedzcie dla onego, który to oznajmił i dla sumienia; albowiem Pańska jest ziemia i napełnienie jej. |
| 29 | A powiadam dla sumienia, nie twego, ale onego drugiego; bo przeczże wolność moja ma być osądzona od cudzego sumienia? |
| 30 | A ponieważ ja z dziękowaniem pożywam, czemuż o to mam być bluźniony, za co ja dziękuję? |
| 31 | Przetoż lub jecie lub pijecie, lub cokolwiek czynicie, wszystko ku chwale Bożej czyńcie. |
| 32 | Nie bądźcie obrażeniem i Żydom, i Grekom, i zborowi Bożemu; |
| 33 | Jako i ja we wszystkiem się wszystkim podobam, nie szukając w tem swego pożytku, ale wielu ich, aby byli zbawieni. |
