| 1 | A oznajmuję wam, bracia! Ewangieliję, którąm wam opowiedział, którąście też przyjęli i w której stoicie. |
| 2 | Przez którą też zbawienia dostępujecie, jeźli pamiętacie, jakim sposobem opowiedziałem wam, chyba jeźliście próżno uwierzyli. |
| 3 | Albowiem naprzód podałem wam, com też wziął, iż Chrystus umarł za grzechy nasze według Pism; |
| 4 | A iż był pogrzebiony, a iż zmartwychwstał dnia trzeciego według Pism. |
| 5 | A iż widziany jest od Kiefasa, potem od onych dwunastu. |
| 6 | Potem widziany jest więcej niż od pięciuset braci na raz, z których wiele ich zostaje aż dotąd, a niektórzy też zasnęli. |
| 7 | Potem jest widziany od Jakóba, potem od wszystkich Apostołów. |
| 8 | A na ostatek po wszystkich ukazał się i mnie, jako poronionemu płodowi. |
| 9 | Bom ja jest najmniejszy z Apostołów, którym nie jest godzien, abym był zwany Apostołem, przeto żem prześladował zbór Boży. |
| 10 | Lecz łaską Bożą jestem tem, czemem jest, a łaska jego przeciwko mnie daremna nie była; alem obficiej niż oni wszyscy pracował, wszakże nie ja, ale łaska Boża, która jest ze mną. |
| 11 | Przetoż i ja, i oni tak każemy, i takeście uwierzyli. |
| 12 | A ponieważ się o Chrystusie każe, iż z martwych wzbudzony jest, jakoż mówią niektórzy między wami, iż zmartwychwstania nie masz? |
| 13 | Bo jeźlić zmartwychwstania nie masz, tedyć i Chrystus nie jest wzbudzony. |
| 14 | A jeźlić Chrystus nie jest wzbudzony, tedyć daremne kazanie nasze, daremna też wiara wasza. |
| 15 | I bylibyśmy też znalezieni fałszywymi świadkami Bożymi, iżeśmy świadczyli o Bogu, że Chrystusa wzbudził, którego nie wzbudził, jeźliże umarli nie bywają wzbudzeni. |
| 16 | Albowiem jeźliż umarli nie bywają wzbudzeni, i Chrystus nie jest wzbudzony. |
| 17 | A jeźli Chrystus nie jest wzbudzony, daremna jest wiara wasza i jeszczeście w grzechach waszych; |
| 18 | Zatem i ci poginęli, którzy zasnęli w Chrystusie. |
| 19 | Bo jeźli tylko w tym żywocie w Chrystusie nadzieję mamy, nad wszystkich ludzi jesteśmy najnędzniejszymi. |
| 20 | Lecz teraz Chrystus z martwych wzbudzony jest i stał się pierwiastkiem tych, którzy zasnęli. |
| 21 | Bo ponieważ przez człowieka śmierć, przez człowieka też powstanie umarłych. |
| 22 | Albowiem jako w Adamie wszyscy umierają, tak i w Chrystusie wszyscy ożywieni będą. |
| 23 | Ale każdy w swoim rzędzie, Chrystus jako pierwiastek, a potem ci, co są Chrystusowi w przyjście jego. |
| 24 | A potem będzie koniec, gdy odda królestwo Bogu i Ojcu, gdy zniszczy wszelkie przełożeństwo i wszelką zwierzchność, i moc. |
| 25 | Bo on musi królować, póki by nie położył wszystkich nieprzyjaciół pod nogi jego. |
| 26 | A ostatni nieprzyjaciel, który będzie zniszczony, jest śmierć. |
| 27 | Bo wszystkie rzeczy poddał pod nogi jego. A gdy mówi, że mu wszystkie rzeczy poddane są, jawna jest, iż oprócz tego, który mu poddał wszystkie rzeczy. |
| 28 | A gdy mu wszystkie rzeczy poddane będą, tedyć też i sam Syn będzie poddany temu, który mu poddał wszystkie rzeczy, aby był Bóg wszystkim we wszystkim. |
| 29 | Bo inaczej cóż uczynią ci, którzy się chrzczą nad umarłymi, jeźliż zgoła umarli nie bywają wzbudzeni? przeczże się chrzczą nad umarłymi? |
| 30 | Przecz i my niebezpieczeństwa podejmujemy każdej godziny? |
| 31 | Na każdy dzień umieram przez chwałę naszę, którą mam w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. |
| 32 | Jeźliżem się obyczajem ludzkim z bestyjami w Efezie potykał, cóż mam za pożytek, jeźli umarli nie bywają wzbudzeni? Jedzmy i pijmy; boć jutro pomrzemy. |
| 33 | Nie błądźcież; złe rozmowy psują dobre obyczaje. |
| 34 | Ocućcież się ku sprawiedliwości, a nie grzeszcie; albowiem niektórzy nie mają znajomości Bożej; ku zawstydzeniu waszemu mówię. |
| 35 | Ale rzecze kto: Jakoż wzbudzeni bywają umarli i w jakim ciele wychodzą? |
| 36 | O głupi! To, co ty siejesz, nie bywać ożywione, jeźliby nie umarło. |
| 37 | I co siejesz, nie siejesz ciała, które ma potem wyrość, ale gołe ziarno, jako się trafi, albo pszeniczne, albo jakiekolwiek inne. |
| 38 | Ale Bóg daje mu ciało jako chce, a każdemu nasieniu jego własne ciało. |
| 39 | Nie każde ciało jest jednakiem ciałem; ale inszeć jest ciało ludzkie, a insze ciało bydlęce, insze rybie, a insze ptasze. |
| 40 | I są ciała niebieskie i ciała ziemskie; lecz insza jest chwała ciał niebieskich, a insza ludzkich; |
| 41 | Insza chwała słońca, a insza chwała księżyca, i insza chwała gwiazd; albowiem gwiazda od gwiazdy różna jest w jasności. |
| 42 | Takci będzie i powstanie umarłych. Bywa wsiane ziarno w skazitelności, a będzie wzbudzone w nieskazitelności. |
| 43 | Bywa wsiane w niesławie, a będzie wzbudzone w sławie; bywa wsiane w słabości, a będzie wzbudzone w mocy; bywa wsiane ciało cielesne, a będzie wzbudzone ciało duchowne. |
| 44 | Jest ciało cielesne, jest też ciało duchowne. |
| 45 | Takci też napisane: Stał się pierwszy człowiek Adam w duszę żywą, ale pośledni Adam w ducha ożywiającego. |
| 46 | Wszakże nie jest pierwsze duchowne, ale cielesne, potem duchowne. |
| 47 | Pierwszy człowiek z ziemi ziemski; wtóry człowiek sam Pan z nieba. |
| 48 | Jaki jest ten ziemski, tacy też i ziemscy; a jaki jest niebieski, tacy też będą niebiescy. |
| 49 | A jakośmy nosili wyobrażenie ziemskiego, tak też będziemy nosili wyobrażenie niebieskiego. |
| 50 | To jednak powiadam, bracia! iż ciało i krew królestwa Bożego odziedziczyć nie mogą; ani skazitelność nie odziedziczy nieskazitelności. |
| 51 | Oto ja tajemnicę wam powiadam; nie wszyscyć zaśniemy, ale wszyscy przemienieni będziemy, bardzo prędko w okamgnieniu, na trąbę ostateczną. |
| 52 | Albowiem zatrąbi, a umarli wzbudzeni będą nieskazitelni, a my będziemy przemienieni. |
| 53 | Boć musi to, co jest skazitelnego, przyoblec nieskazitelność, i co jest śmiertelnego, przyoblec nieśmiertelność. |
| 54 | A gdy to, co jest skazitelnego, przyoblecze nieskazitelność, i to, co jest śmiertelnego, przyoblecze nieśmiertelność, tedy się wypełni ono słowo, które napisane: Połkniona jest śmierć w zwycięstwie. |
| 55 | Gdzież jest, o śmierci! bodziec twój? Gdzież jest, piekło! zwycięstwo twoje? |
| 56 | Lecz bodziec śmierci jest grzech, a moc grzechu jest zakon. |
| 57 | Ale niech będą Bogu dzięki, który nam dał zwycięstwo przez Pana naszego Jezusa Chrystusa. |
| 58 | A tak, bracia moi mili! bądźcie mocni, nieporuszeni, obfitujący w uczynku Pańskim zawsze, wiedząc, iż praca wasza nie jest nadaremna w Panu. |
