| 1 | Bracia moi! nie miejcie z brakowaniem osób wiary Pana naszego Jezusa Chrystusa, który chwalebny jest. |
| 2 | Albowiem gdyby wszedł do zgromadzenia waszego mąż, mając pierścień złoty w szacie świetnej, a wszedłby też i ubogi w podłym odzieniu: |
| 3 | I wejrzelibyście na tego, co ma świetną szatę, a rzeklibyście mu: Ty! siądź sam poczciwie! a ubogiemu byście rzekli: Ty! tam stój, albo siądź tu pod podnóżkiem moim! |
| 4 | Azażeście już nie uczynili różności między sobą i nie staliście się sędziami myśli złych? |
| 5 | Słuchajcie, bracia moi mili! azaż Bóg nie obrał ubogich na tym świecie, aby byli bogatymi w wierze i dziedzicami królestwa, które obiecał tym, którzy go miłują? |
| 6 | Aleście wy znieważyli ubogiego. Azaż bogacze gwałtem was nie uciskają i do sądów was nie pociągają? |
| 7 | Azaż oni nie bluźnią onego zacnego imienia, które jest wzywane nad wami? |
| 8 | A jeźliże pełnicie zakon królewski według Pisma: Będziesz miłował bliźniego twego jako samego siebie, dobrze czynicie. |
| 9 | Lecz jeźli osobami brakujecie, grzech popełniacie i bywacie przekonani od zakonu jako przestępcy. |
| 10 | Albowiem ktobykolwiek zachował wszystek zakon, a w jednym by upadł, stał się winien wszystkich przykazań. |
| 11 | Bo który rzekł: Nie będziesz cudzołożył, ten też rzekł: Nie będziesz zabijał, a jeźlibyś nie cudzołożył, ale byś zabił, stałeś się przestępcą zakonu. |
| 12 | Tak mówcie i tak czyńcie jako ci, którzy według zakonu wolności macie być sądzeni. |
| 13 | Albowiem sąd bez miłosierdzia będzie temu, co nie czynił miłosierdzia; ale miłosierdzie chlubi się przeciwko sądowi. |
| 14 | Cóż pomoże, bracia moi! jeźliby kto rzekł, iż ma wiarę, a uczynków by nie miał? izali go ona wiara może zbawić? |
| 15 | A gdyby brat albo siostra byli nieodziani i schodziłoby im na powszedniej żywności, |
| 16 | I rzekłby im kto z was: Idźcie w pokoju, ugrzejcie się i najedzcie się, a nie dalibyście im potrzeb ciału należących, cóż to pomoże? |
| 17 | Także i wiara, nie mali uczynków, martwa jest sama w sobie. |
| 18 | Ale rzecze kto: Ty masz wiarę, a ja mam uczynki; ukaż mi wiarę twoję bez uczynków twoich, a ja tobie ukażę wiarę moję z uczynków moich. |
| 19 | Ty wierzysz, iż jeden jest Bóg, dobrze czynisz; i dyjabli temu wierzą, wszakże drżą, |
| 20 | Ale chceszli wiedzieć, o człowiecze marny! iż wiara bez uczynków martwa jest? |
| 21 | Abraham, ojciec nasz, izali nie z uczynków usprawiedliwiony jest, gdy ofiarował Izaaka, syna swego, na ołtarzu? |
| 22 | Widzisz, iż wiara spólnie robiła z uczynkami jego, a z uczynków wiara doskonała się stała. |
| 23 | A tak wypełniło się Pismo, które mówi: I uwierzył Abraham Bogu, i przyczytano mu to ku sprawiedliwości, i przyjacielem Bożym nazwany jest. |
| 24 | A widzicież, iż z uczynków usprawiedliwiony bywa człowiek, a nie z wiary tylko. |
| 25 | Także też i Rachab, wszetecznica, izali nie z uczynków jest usprawiedliwiona, gdy przyjęła onych posłów i inszą drogą wypuściła? |
| 26 | Albowiem jako ciało bez duszy jest martwe, tak i wiara bez uczynków martwa jest. |
